Please update your Flash Player to view content.
Please update your Flash Player to view content.
Please update your Flash Player to view content.

Hoek waar de klappen vallen… (Wedstrijdverslag JO17-1)

In elke wedstrijd zitten wel momenten waar we wat mee kunnen. Zoals er in elke wedstrijd ook wel periodes zijn waarvan je denkt: had van mij niet gehoeven. Uit bij VV Drachten bijvoorbeeld. Zonnetje op de bol, redelijk wat Omlandianen op de schitterend mooie tribune (bijna nog mooier dan de Wim Bathoorn Tribune!!) en een eerste helft waarvan je inderdaad denkt: had van mij niet anders gehoeven. Al binnen een paar minuten stonden we met 1-0 achter, maar de jongens uit Ten Boer en omstreken rechtten de rug en uit de counter was er spits Hoek die beheerst binnenschoot. De 1-2 voorsprong na weer een mooie uitbraak was een seconde of tien goed voor grote euforie!! Toen bleek dat de grensrechter buitenspel geconstateerd had en was de eerste voorsprong in het kalenderjaar 2018 teniet gedaan, sterker nog, die is er dus nooit geweest. Een mooie schuiver van VV Drachten zorgde dat we toch weer met een achterstand de rust in gingen.

De strafschop die onze spits vlak na rust mocht nemen nadat ie onderuit was gehaald ging mooi richting hoek. Helaas voor ons ging de keeper daar ook heen en had de bal iets meer snelheid mogen hebben. En als een paar minuten later de goal wel aan de andere kant valt heb je dus een momentje!! Even leek het in te storten en vielen de Drachtster-goals weer iets te makkelijk. Maar ook nu kwam er weer wat power boven drijven en wisten we de schade tot 6-1 te beperken. Dat is natuurlijk een serieuze uitslag, maar dat ga ik toch even bagatelliseren. Drachten speelde met allemaal tweedejaars B-junioren, die bijna allemaal een halve en een hele kop (hoofd) groter zijn dan onze jongens. En als Drachten ook nog eens vijf verse krachten kan brengen en wij twee is er toch een deel verklaard. Kortom, een maatje te groot en op de beslissende momenten viel het niet goed.

Een maatje te groot is zo wie zo wel een terugkerende term in deze tweede seizoenshelft. Betekent wel dat je dus de wedstrijden moet pakken tegen de “mindere” teams. Haulerwijk is zo’n team bijvoorbeeld. Wist slechts één wedstrijd te winnen tegen mede laagvlieger RWF uit Frieschepalen. Gelukkig stonden we de tweede helft beter te voetballen en wonnen we die helft ook met 0-1. Ik laat graag ook de lezers nog wat in “actie” komen: de eerst helft werd er 5 keer gescoord en scoorden wij net zoveel doelpunten als in de tweede helft!! De juiste uitslag kunt u mailen naar Anne Post! Onder de goede inzenders wordt een zelfgebakken cake met slagroom en van die kleine spikkeltjes verloot! Maar al met al weer geen winst.

Maar Mets, hoor ik menig lezer denken, die wedstrijd tegen Feanstars, daar moet je toch ook nog iets over schrijven, is het niet?? Natuurlijk, beste lezer, in het kader van de volledige openheid van zaken zal ik ook die wedstrijd nog even kort voor het voetlicht halen, met de nadruk op kort… Eigenlijk was het in de eerste helft en begin tweede helft geen aanleiding dat er een monsteruitslag zou komen. Dat gebeurde echt in het laatste deel. Elke kans, elk schot op doel was en goal en met een beschamende 2-9 zochten we de kleedkamer op.

Na het beschrijven van drie verliespartijen wil ik toch positief eindigen; In alle wedstrijden zaten momenten, periodes waar me wat mee kunnen. Waar je met spelers en staf op terug kunt komen en zeggen: weet je nog wel die wedstrijd tegen die en die en hoe we dat toen deden. Teruglezend besef ik dat ik dit verhaal eindig zoals ik begon… De cirkel is rond. Over rond gesproken nog een mooie oneliner (van Gary Lineker in dit geval: De bal is rond, we spelen elf tegen elf en uiteindelijk winnen we komende zaterdag 14 april (10:30 thuis) van SJO SV Oostenburg!!!!!!!!!

Ik groet u


Mets Elgersma

Nb iemand iets van Anne Post vernomen? Writersblok of extra lange winterstop??

Appelpunt met slagroom, lekker!! (Wedstrijdverslag JO17-1)

Wat een vreemde titel van dit stuk proza, hoor ik u denken. Een enkeling zal een “aha-ik-heb-je-door-elgersma-erlebnis” hebben. Voor de rest van de lezers kom ik er later in het verhaal op terug. Volgens de geruchten, en waarom zou een gerucht niet waar kunnen zijn, was de aankomend trainer van de eerste selectie van Omlandia, John de Hoop, er voor naar Annen gereden. Altijd goed natuurlijk en er was genoeg te zien die middag in dit Drentse dorpje. Zo waren er maar liefst 13 doelpunten te zien... Mooie en lelijke, nuttige en overbodige en uiteraard voor en tegen. Laat ik positief beginnen, twee voorzetten waarop met de kop gescoord werd en een benutte penal, 3 goals voor dus. De eerste goal van onze kant was de aansluitingstreffer na een redelijk snelle 2-0 achterstand. Onze tweede goal viel toen de tegenstander er al vier in had liggen. Helaas viel vlak voor rust ook de 5-2 en dat was misschien wel de spreekwoordelijke nekslag. De tweede helft begon niet goed en redelijk vlot liep Annen uit. Benieuwd of John de wedstrijd uit heeft gekeken, had van ons niet gehoeven.

De jongens van Trynwalden waren ietwat onwennig op Groningse bodem. Tenminste, dat was het verhaal van hun trainers en leiders. “se he net faak san verskrikkellijk minne wedstried spiele”, aldus een van de mannen die ook rondliep in een Trynwalden trainingspak. En of de fryske boys nu echt zo slecht speelden of dat wij erg goed waren blijft in het midden. Punt blijft dat we een groot deel van de wedstrijd minimaal gelijkwaardig waren. Iets om mee te nemen voor de rest van het seizoen. Dat Trynwalden uiteindelijk de wedstrijd won, de uitslag toch nog wat ruim was (1-4) en we na twee gespeelde wedstrijden nog op nul punten staan is even minder belangrijk. Het goede gevoel meenemen naar de volgende wedstrijd is wat telt. Ook mooi om nog te melden: de scheidsrechter was een knaap van 16 jaar, die een geweldig pot floot!!

Die volgende wedstrijd is aanstaande zaterdag 10 maart. TLC komt om half elf tegen ons spelen en is vast van plan om ook eens een paar punten te pakken. Ze staan ook nog (met maar één wedstrijd op de teller) op nul punten. Eigenlijk mag ik het niet doen, zo’n verschrikkelijk foute zin, maar ik ga het toch gewoon doen: Komt allen a.s. zaterdag om 10:30 naar het sportpark van Omlandia, HET BELOOFT EEN FANTASTISCHE WEDSTRIJD TE WORDEN!!! (oei wat slecht deze zin)

Staat er nu niks in de krant zaterdagmorgen, is er ook altijd nog de mogelijkheid om een kwartiertje eerder te komen. De JO7-1 begint om 10:15 de eerste wedstrijd tegen Zuidlaren JO7-3. In Omlandia JO7-1 speelt o.a. de zoon van Anne Post. Uit de verslagen begrijp ik dat er met passie en inzet, goed voetbal gespeeld wordt. En blijf een beetje in de buurt van Anne, want uit diezelfde verslagen is ook op te merken dat er altijd wel een vader of moeder is die cake, taart of iets anders lekkers heeft gebakken.

Veel, heel veel mooie, ontroerende, (bijna) ongeloofwaardige verhalen na de oproep in het vorige verslag met betrekking tot de avonturen bij Luc. (zie verslag “kom maar op”) Helaas wilde geen van de dames met naam en toenaam genoemd worden. Gelukkig is er dan altijd nog Loes vd Veen. “Mets, verzin maar een verhaal over mij en Anne, het is vast waar gebeurd of het had waargebeurd kunnen zijn!!” Kijk, daar heb je wat aan. Om verder niemand in de problemen te brengen is er in overleg met de redactie (Alfons) voor gekozen om dit verhaal niet aan het papier/beeldscherm toe te vertrouwen. Er zijn grenzen..

Ik groet u,
Mets Elgersma

Kom maar op.. (Wedstrijdverslag JO17-1)

O zeker, spelers en staf van JO17-1 hebben ook stil gezeten. Volgens anonieme bronnen sommigen met de benen op tafel, anderen zo languit op de bank dat er niemand meer bij kon komen zitten. Bij een enkeling werd zelfs geconstateerd dat er even een uiltje werd geknapt, een powernap genomen. Maar vanaf 15 januari was het weer actie!!! Was ook nodig, er waren direct een paar oefenpotjes ingepland. HSC uit Sappemeer staat ongeslagen boven aan in de tweede klasse en wil graag eens zien waar ze staan tegen een goed team uit de eerste klasse. Op een moeilijk (“moeilijk moeilijk” zou boer Olke van boer zoekt vrouw zeggen) te bespelen kunstgrasveld van Omlandia (sneeuw) is het uiteindelijk de eerste klasser die met 3-2 weet te winnen. Na afloop genieten we in de bestuurskamer van een lekkere lunch (met lekker veel knakworsten, hulde Trea) en praten over de doelstelling voor de tweede seizoenshelft, over het hoe wat waarom en waarom niet in ons team en wat verder ter tafel ter tafel komt. Het bleef dus nog even onrustig en gezellig in het chicste kamertje van Omlandia.

DVC JO17-1 uit Appingedam durfde het ook aan tegen ons te spelen. Ze staan in de hoofdklasse onderaan en kwamen (stiekem) om met een goed gevoel de competitie weer in te gaan met een overwinning op zak. Ook dit team werd met een 3-2 nederlaag terug naar het noordoosten gestuurd. De oefencampagne verliep dus vlotjes, tijd voor het grotere werk. Dat werd dus een potje tegen VEV ’67 uit Leek. Derde plaats in de hoofdklasse, dus serieus aan de bak!. Tja, en dan is het ook wel knap om te zien hoe VEV elk foutje van Omlandia afstraft. Kortom, ze waren sterker, groter, sneller, voetballen beter en scoorden 8 keer. We kwamen wel een paar keer in de buurt van hun doel, maar het net bolde niet. De twee ander hoofdklassers (Bedum 1e en Winsum 2e) die met ons willen sparren hebben we even in de ijskast gezet.

Doordat we bij de eerste 4 in de eerste klasse zijn geëindigd gaan we deze voorjaarsreeks spelen in de promotieklasse. En dan kom je nog eens ergens. Die Anne Post zal wel jaloers op ons zijn met drie keer in de week wintercup wedstrijden in Eenrum. Zit u er klaar voor? Aanstaande zaterdag (ijs en weder dienende) reizen we af naar Annen. Twee keer gaan we naar Drachten, vv Drachten en ONB. Niet ver van Drachten ligt Frieschepalen en daar mogen we tegen RWF spelen. Als we in dat dorp linksaf slaan kunnen we direct door naar Haulerwijk. Dat gaan we dus een andere keer doen. Zal binnenkort eens met Wim Kiel babbelen hoe we dat gaan doen met de bus!! Gelukkig mogen we ook een aantal tegenstanders op ons sportpark begroeten. Oude bekenden GRC, TLC en NEC zullen de weg wel kunnen vinden. Andere teams zullen misschien toch even de navigatie aan zetten. Tenzij ze in Oosterwolde (Oostenburg) en Surhuisterveen (Feanstars) nog connecties hebben met ons dorp. De spelers van Trynalden zullen zeker een broodje meenemen als ze onderweg even stoppen om de benen te strekken. U kunt gaan googelen, maar ik wil het ook wel vertellen: Trynwalden komt uit Oenkerk (Oentsjerk voor de friezen).

Tot slot nog even het volgende. Zoals u wellicht begrepen hebt, hebben Anne Post en ondergetekende een voetbal- en Luukverleden. De verhalen van vroeger worden nog wel eens naar voren gebracht, worden misschien iets aangedikt en daarna nog 3 keer verteld. Anne liet me laatst weten dat ie bang is dat de origine (ware) verhalen in de mist (lichtstof) blijven hangen en alleen nog de aangedikte, deels verzonnen, verhalen nog gehoord worden. Een parlementaire enquête naar de echte verhalen is misschien wat overdreven, daarom houden we het eerst bij de volgende oproep: Hallo, ben jij een meisje/meid/jonge dame/vrouw die in de jaren negentig regelmatig bezoeker was van Luuk, heb/had je blond/donkerblond/bruin/zwart/rood haar en was/ben je tussen de 140 en 195 cm lang? Dan is de kans heel groot dat je een mooi avontuur met Anne beleefd hebt. Zou je de ware verhalen aan ons willen toevertrouwen? We kunnen met jullie een afspraak maken in de kantine van Omlandia (als de ruimte het toelaat) of anders kun je natuurlijk altijd een mailtje sturen naar de redactie van Omlandia. Alfons heeft een paar snipperdagen genomen en is bereid alles (bijna alles) op de site van Omlandia te plaatsen.

Ik groet u,

Mets Elgersma

Had tot de mogelijkheden behoord… (Wedstrijdverslag JO17-1)

Vooraf kwam Staf JO17-1 van Loppersum er eerlijk voor uit, ze kwamen voor één punt. Het goede nieuws voor hen is dat ze aan die verwachting voldaan hebben. Een blik op de ranglijst gaf aan de we na twee gelijke spelen (lees anders het fantastische verslag van Anne Post nogmaals) weer op konden gaan voor een driepunter. Trainer Martijn had toen al zijn bedenkingen; niet dat hij Loppersum voetballend hoger inschatte dan zijn eigen team, maar dat de elementen wel eens meer in het voordeel van de tegenstander zouden kunnen uitvallen. Even een korte beschrijving over het weer en de gesteldheid van wegen, paden en veld: Glad, koud, glad en nogmaals koud. Alfons en ondergetekende wisten op dat moment bijna wel zeker dat de titel van de nieuwe belevenissen van JO7-1 iets met “koud” moest zijn, of iets over een warm bed of iets anders behagelijks.

De wedstrijd begon zoals verwacht. Een sterker Omlandia/Geo met een sporadische uitval van de Lopsters. Toen redelijk laat in de eerste helft de 1-0 eindelijk binnen viel was het wachten op 2-0, 3-0 enz. enz. Maar ook bij Omlandia-GEO JO17-1 is ook niets menselijks vreemd, ze gaan (onbedoeld uiteraard) genieten van de voorsprong. Loppersum komt ineens gevaarlijk in de buurt van keeper Luc. Eenmaal is de noodrem nodig en een aantal vrije trappen op rand zestien wordt overleeft en die ene keer dat Loppersum er echt door is, constateerde de goed opgestelde grensrechter van Omlandia/Geo buitenspel (verslag krijg ineens een hoog Boeli de S. karakter)

Het is Loppersum dat na rust iets beter aan de wedstrijd begint, maar als Omlandia/Geo eenmaal weer op temperatuur is wordt het beeld van de eerste helft hersteld en de 2-0 was binnen bereik. Geklungel van de defensie van Loppersum en de bal moet alleen nog het doel worden ingewerkt. Jij weet nog wel Anne, hoe ik dat vroeger deed. Ogen dicht en rammen, liefst met de punt van de schoen. Afijn, het bleef dus gewoon 1-0. Kun je een domper noemen. Nog erger werd het toen we op onze eigen punt zestien een foutje maakten en de bal panklaar werd gelegd voor een Lopster aanvaller. Deze jongeman schiet de bal wel heel fraai binnen. We konden dus weer overnieuw beginnen.

We kregen nog een aantal mogelijkheden, kansen en ook nog een penalty. Vaste penalty-nemer, die alles tot nu toe onberispelijk had binnengeschoten, was vandaag minder overtuigend en de bal werd gepakt. Kan gebeuren. Was nog tijd genoeg om alsnog de winnende binnen te schieten. Maar de tegenstander had goed geluisterd naar hun elftalleiding: we komen voor een punt...

Via de nieuwe voetbal.nl app zijn we vrij snel op de hoogte van de overige uitslagen en ook daar zaten een paar verrassingen bij, waardoor we nog steeds kans maken op een plaats bij de eerste vier.

Anne, als ik je binnenkort tegenkom in de gangen bij de kleedkamers moeten we wel even praten. De naam Imca Marina komt wel erg veel in je verslagen voor. Moet geen dingentje worden, daarom even een babbeltje, als vrienden onder elkaar. Heb het zelf ook gehad, met Wia Buze in mijn geval. Eén goed gesprek met Hendrik Knol en dat was ook weer opgelost. See you

Ik groet u,

Mets Elgersma

Schrijven is schrappen (Wedstrijdverslag JO17-1)

Schrijven is schrappen. Uitspraak van Herman Finkers. Ben afgelopen week dus niet toegekomen aan een lekker potje schrappen. Alfons Bergman, multi-omlandiaan, er is geen bijna geen commissie waar ie niet in zit, keek al eens bezorgd in mijn richting. Dit keer met de ogen als (één van de) beheerders van de Omlandia-site. “Gaat ie goed?”, met andere woorden: moet jij niet een verslag schrijven over de belevenissen van de B1-jeugd of anderzijds minimaal reageren op Anne Post dat een kleedkamer in principe NIET sexy is, maar dat er omstandigheden zijn waarin je daar toch, tot op zekere hoogte, iets van kunt maken, dan wel in kunt zien. Lange zin, nu ik em terug lees, zou eigen woorden moeten schrappen... Maar ja, daar zit nu net het probleem.

Yankee-doodle’en, zes keer doelpuntmuziekje instarten bij het eerste, brancard-dragen, weekend tas inpakken (vreemde naam, ga door de week weg), nadenken over constructie voor F1-race stuur voor X-box 0ne (als zoon wel F1-coureur wordt door deze inspanning van mijn kant mag ik vast wel mee naar de races), even naar oma: nieuwe bank bewonderen, onderdelenlijst aanpassen: op een eiland is niet alles voorradig, al helemaal met betrekking tot melkmachine-onderdelen, burito’s maken, tegen zoon zeggen tegen tijdens F1-race dat het zo leuk is dat Max z’n vader altijd nog meeneemt. Berekeningen maken, medeleider (daar is ie weer mensen!!) Alfons beweert dat we de derde plaats kunnen halen als we nog drie keer winnen, zie zelf nog kansen op tweede plaats, maar dan wel met de alternatieve berekening dat alle uitslagen gunstig voor ons uitvallen.

Kortom; Druk. De draaistal van Maatschap Mier op Terschelling draait dusdanig beroerd dat onmiddellijk ingrijpen noodzakelijk is. En zoals Wim Kiel in de kantine aan het rad van avontuur draait en de prijswinnaars bekend maakt, zo wist mijn leidinggevende mijn naam eruit te halen voor dit klusje. Erg fijn, overdag in vele hoeken en bochten wringen om de problemen op te lossen en dan ook nog 's avonds aan de hotelbar de overige problemen die in de wereld spelen tot een oplossing proberen te brengen.

Daarom, Anne Post, dierbare vriend, wend ik me tot jou! Zou jij twee wedstrijdverslagen kunnen maken van JO17-1?? Uiteraard geef ik je wat steekwoorden, zodat je niet helemaal zelf iets hoeft te verzinnen. Om het je makkelijk te maken hebben we speciaal om die reden beide wedstrijden gelijk gespeeld. Voor de wedstrijd tegen Velocitas JO17-2 zijn de steekwoorden: 1-1, twee gezichten, opgelegde kans op winnende, eerst weer achter, wel erg veel rubber korrels. Voor de thuiswedstrijd tegen Lewenborg JO17-1 heb ik een paar andere steekwoorden: snelle voorsprong, nog snellere gelijkmaker, geweldige 2-2, niet alles ging even goed, gelijkmaker in de laatste seconde, 3-3.

Gaat je zeker lukken!! Je verdeelt de steekwoorden over het blad, voegt er velen woorden tussen, haalt alle overbodige woorden weer weg (denk aan Herman) en het verhaal is klaar. Stuur je het zelf even naar de redactie? (is ook weer Alfons) Ik lees het wel als je het op de site staat. Als we aan de hotelbar echt niet verder komen met het oplossen van wereldproblemen laat ik de overige aanwezigen gewoon je verhaal lezen. De wereld zal er dan, in ieder geval op Terschelling, een stuk mooier uitzien...

Ik groet u,

Mets Elgersma

Zo'n dag (Wedstrijdverslag JO17-1)

“Gaat dit echt weekend aan weekend door?” De vraag stellen is hem beantwoorden. Coach Winter antwoord met een afgemeten glimlach. “En die tijden, vanaf welke leeftijd is dat een beetje normaal?” de vraag is oprecht. “Bij de JO15 en JO17 gaat het al wel eens richting de half elf, voor tijden die jou welgevallig zijn moet je wachten tot Yanieck bij de senioren speelt”. Gelukkig draait Winter al een tijdje mee, geen vraag waar hij geen antwoord op heeft. Anne zal Anne niet zijn om toch juist wel die vraag te stellen: “kun we als ouders geen wedstrijd-snippers-kaart introduceren, zodat ik de wekker in een verre hoek kan gooien op zaterdagmorgen?? Coach Winter moet er hartelijk om lachen maar stopt abrupt al hij merkt dat Anne zijn “ik-ben-nu-serieus-gezicht” op zet. Coach Pierrie weet de situatie te redden: “Zou goed zijn als één van ons zich vanaf nu met de tactiek bezig zou zijn”. Anne veert op, zoals allen Anne dat kan. JO7-1 tactisch goed neer zetten, dat is geen kattenpis. Peter geeft een extra zetje: “als het goed staat zou die persoon het voor alle teams van Omlandia kunnen doen, aangezien ik druk ben met zwemmen en Winter al fluit……” Anne hoort het al niet meer, de eerste gedachten vliegen al door z’n hoofd. Anne zwijmelt helemaal weg bij de gedachte: een ruit op het middenveld bij JO7-1…….. Dat er achter z’n rug snel een aantal biertjes en een zucht van opluchting van Winter naar Pierrie gaan, ontgaat hem totaal.

Omlandia JO17-1 was redelijk op dreef afgelopen weken, op een kleine dip na dan. Die dip was de uitwedstrijd tegen GRC JO17-1. Nu weet de gemiddelde voetballiefhebber hoe het werkt met bekerwedstrijden; als je die wedstrijden wint ben je een cup-fighter, doe je op alle fronten mee en zijn die extra wedstrijden goed om in een flow te komen. Als je verliest is een bekerwedstrijd niets meer of minder dan een oefenpotje. Een oefenpotje werd het, en een behoorlijke ook. Liefst 7-1 werd het, met een kleine ineenstorting van het team op bepaalde tijden. Kan er niet veel over melden, zat in een andere functie namen van doelpunten-scorende eerste elftal spelers over het sportpark van Omlandia te schallen. Einde bekertoernooi, verder met de competitie. Be Quick 1887 JO17-3 werd met 5-2 gewonnen, na eerst weer eens op achterstand te komen. Het duurde tot halverwege de tweede helft tot we deze laagvlieger (laatste plaats met 0 punten) op de knieën hadden. Drie goals van de spits, een omhaal van de lange back die de bal in de kruising doet belanden en als we er dan nog een goal bij doen staat de teller inderdaad op vijf.

Tegen Oranje Nassau Roden kwamen we, zoals gebruikelijk, weer op achterstand. Lig er al niet meer wakker van; eerst een goal tegen en dat gaan we er op en er over. Dat er op gebeurde nog in de eerste helft. Er over moest dus in het tweede bedrijf. Dat bleek een behoorlijke opgave. ONR kreeg behoorlijke mogelijkheden, wat zeg ik: 100 procent kansen, maar de verdediging wist van geen wijken en onze sluitpost keepte werkelijk een wereldpot ! Uiteindelijk was onze spits er door, werd gevloerd en de elfmeter werd benut. De meegereisde ten boersters, garmwollers, thaisners en woltersommers beleefden daarna menig benauwd moment, maar zoals eerder al vermeld: soms heb je zo’n dag. Vlak voor tijd scoorden we nog twee maal. Drie punten in de knip, strik er om, meenemen!

Soms heb je zo’n dag: we waren beter dan de spelers van Tolbert Leek Combinatie JO17-1. Het was na een minuut of 10 dat we weer eens op achterstand kwamen (mooi schuiver in de hoek). Spelers, wissels, technische staf, grensrechter, ja eigenlijk iedereen die een beetje kennis had van het spelverloop van een “normale wedstrijd” van JO17-1 begon een glimlach op het gezicht te krijgen. Eerst achterstand, de winst is bijna binnen !!! En inderdaad, binnen vijf minuten had de spits de gelijkmaker binnen gewerkt. Maar tien minuten voor rust gaat het toch even iets anders dan gepland. De rechtsback maakt ruzie met de linksvoor van TLC over een ingooi. Kortsluiting voor een klein moment en de prima fluitende scheids stuurt beide jongens voor tien minuten naar de dug-out om hun zonden te overdenken. De tegenstander haalt hier de meeste energie uit (even het woord kantelpunt gebruiken, doet het altijd goed in een verslag!) en zij straffen een foutje genadeloos af. Onze verdediger kan niet anders dan ouderwets pootje haken, en de strafschop is doeltreffend. Na rust word er ook weer keihard gewerkt, er komen kansen, maar ja….. soms heb je zo’n dag. In de laatste minuten worden we er uit gecounterd, maar de paalt staat in de weg.

Geen paniek bij staf B1 (leuk he, dan zijn we ineens weer B1, bekt beter!!). Kan gebeuren, volgende week Velocitas uit. Leider Alfons heeft een geheimzinnig lachje om zijn mond, hij voert wat in z’n schild. “Martijn in de VS volgende weekend, we doen plan B, Mets”. Met mijn meest onnozele gezicht kijk ik Alfons aan. Ik ken geen plan B, kan me er niks van herinneren in ieder geval. Alfons helpt me uit de droom: “Ik liep net een voor mij onbekende knappe jongeman tegen het lijf, zonder een vraag van mijn kant vertelde hij dat we het beste konden spelen met een ruit op het middenveld, hoog opstaande backs, een meevoetballende keeper en twee voorwaartsen, waarvan er één een luie spits moest zijn en de ander krijgt een vrij rol……..”

Martijn, je komt toch wel terug uit de VS ???

Ik groet u,

Mets Elgersma

Maaike, Mia, Marieke... (Wedstrijdverslag JO17-1)

Maaike, Mia, Marieke, Marlieke, Marlous, Melinda……… (251 to go and counting)

Veld 1 was glad op zaterdag 7 oktober. Het miezerde en zoals gebruikelijk lieten we in de eerste helft twee opgelegde kansen onbenut. Menig amateurverslaggever gaat dan verder met de zin: “En in de voetbalwetten werkt het zo dat als je zelf de kansen niet afmaakt, de tegenstander ...”, enzovoort, enzovoort. Kortom, we gaan rusten met een 0-1 achterstand. Snel na rust werd uit een mooie aanval de 1-1 gemaakt. Lycurgus was in de beker al met 2-4 geklopt - na een 2-0 achterstand - dus het scenario voor het juiste vervolg lag al op de plank. En warempel, Wouter schoot ook de 2-1 binnen, uit een penalty. Eenieder bij wie Lycurgusbloed in de aderen stroomde was het niet helemaal eens met de beslissing om een strafschop te geven. Van de tribune klonken teksten die in menig programma weggepiept zouden worden. “Wat een viswijf”, sprak vrouwlief, die vlakbij de grootste oproerkraaier zat. Een woord dat ze niet vaak in de mond neemt, dus dat moet inderdaad pittig zijn geweest. Vanaf de tribune sloeg het over naar de zijlijn, alwaar collega-assistent-grensrechter besloot de vlag bij wijze van protest hoog de lucht in te gooien. Als de beste man de vlag, na drieënhalve salto en tweeënhalve schroef, weer had opgevangen, was er een nieuw puntenrecord geweest in de rubriek “knots en hoepel en andere dingen om mee te gooien”.

En ten slotte sloeg de vlam ook in het veld in de pan. Eén van onze verdedigers besloot het niet meer voetballend op te lossen en een ander, niet nader te benoemen sport, te gebruiken om zijn directe tegenstander duidelijk te maken dat hij niet langer gediend was van het getrek en gehang van deze speler. Paal en lat, goede reddingen van keeper Luc en onverzettelijkheid van de overgebleven Omlandianen zorgden ervoor dat de punten in Ten Boer bleven. Graag had ik ook nog een stuk proza gewijd aan de wedstrijd Winsum JO17-2 – Omlandia JO17-1, maar de Winsumers durfden, op dit moment althans, de confrontatie niet met ons aan, en besloten deze wedstrijd, tegen onze zin in, in de nabije toekomst te laten plaatsvinden.

Gerrie Zijlema, oud-Omlandiaan, tegenwoordig wonend in Canada, was er mee in zijn nopjes. De Omlandia-website staat op het hoofdscherm van z’n mobiele telefoon. Drie week lang had hij hier in Nederland familie, vrienden en bekenden bezocht en daarbij ook menige wedstrijd van Omlandia JO17-1 bekeken, alwaar oomzegger Ruben in de verdediging staat. “Blijf ik terug in Canada mooi op de hoogte via de wedstrijdverslagen”, sprak Gerrie vlak voor vertrek naar de andere kant van de plas. Hij kon natuurlijk ook niet weten dat jij, Anne Abel Koeneke Kia-burger Post, je prioriteiten had herschikt. Ik kan nu natuurlijk wel heel makkelijk gaan roepen: “Zie je nou wel, een reünie verkiezen boven voetbal, daar komt ellende van”. Ga ik dus niet doen, en misschien komt er van mijn kant ook wel een klein beetje jaloezie om de hoek kijken. Je moet weten dat de Elgersma's allemaal naar de MAVO in Bedum zijn geweest. Toen de jongste telg de school goed en wel verlaten had, werd de school opgedoekt en niet heel veel later zelfs met de grond gelijk gemaakt. Of het een met het ander te maken heeft is ons Elgersma's nooit bekendgemaakt overigens. Kortom, voor ons geen reünie.

Ik was er overigens wél graag bij geweest in het Wessel Gansfortcollege. Je spreekt toevallig dat ene meisje aan met wie je NIET gezoend hebt. En dan is er ineens zuslief, die als troost alle namen gaat noemen van de meisjes met wie je WEL hebt gezoend. Ik heb zelf begrepen dat de directeur van het Wessel, Dhr. Mooibroek, jullie na een half uur is komen halen en dat Annet toen gezegd heeft dat ze nog niet eens op de helft van de lijst was. Maar geeft niet Anne, mensen in het algemeen en Omlandianen in het bijzonder moeten er rekening mee houden dat er af en toe geen verslagen op de website staan. Zorgt voor een verrassingselement, ook weer een term in de voetbalsport die jij als - naar ik begreep allroud-assistant van JO7-1 - zeker een keer zult gebruiken in peptalk naar je pupillen. Het was wel leuk om te zien trouwens, Klaas Krol die tijdens het Oktoberfest (waar was jij Anne?) regelmatig op z’n mobiel keek om te zien of er al een verslag geplaatst was. Zal ik dan één van de volgende verslagen het werkelijke verhaal vertellen over jouw witte voetbalschoenen? Dat je de eerste amateurvoetballer in Nederland was die geen zwarte voetbalschoenen droeg? Dat je daardoor zoveel irritatie opwekte dat niet alleen de tegenstander, maar ook je eigen teamgenoten je onderuit schopten, en dat door al die (deels gefakete) blessures van jou het hele zorgstelsel op de kop moest, met alle gevolgen van dien? Ja, dat ga ik doen,dat blijft een hilarisch verhaal. Wordt vervolgd.

Ik groet u,
Mets Elgersma

NB. Het hele verhaal is wat aan de korte kant. Ik heb zojuist m’n zus gebeld met de vraag of wij vroeger ook schoolfeesten op de Banjer hadden en nou ja, je weet wel. Ze komt zo langs, zei ze. Even bijpraten. Maar over die “voorvallen” op school had ze aan een halve minuut genoeg.

Indribbelen (wedstrijdverslag JO17-1)

De nummer 5 van NEC Delfzijl JO17-1 heeft het postuur van BA Barracus (je weet wel van the A-team) en heeft de snelheid van de inmiddels in Nederland wereldberoemde Gregory Sedoc. Als een speler van ons team toch besluit een duel met hem aan te gaan komt hij gewoon naast de betreffende Omlandiaan lopen en neemt de bal gewoon over, een schouderduw is eigenlijk niet eens nodig. Een beetje exemplarisch voor het verschil tussen NEC en Omlandia. Toch creëert het Ten Boerster-team drie niet te missen kansen!! Als ik nu alvast verklap dat er met 4-0 wordt verloren, kunt u de vorige zin zelf afmaken. Als na een minuut of 5 in de eerste helft al een doelpunt valt kunnen de gedachte twee kanten opgaan. De negatieve kant maakt de berekening dat na 80 speelminuten / 5 minuten per goal het telraam volgens de nieuwste rekenmethoden op 17 uitkomt, ervan uitgaande dat er ook nog blessuretijd bijkomt. Positief was de gedachte dat de club die z’n feestjes viert op de Coolsingel gemiddeld na 2 minuten al op achterstand komt en dit dus helemaal zo verkeerd nog niet ging. NEC blijft sterker, maar zoals reeds vermeld, Omlandia laat zeker wat zien: één keer alleen voor de keeper (net naast), bal van de doellijn gehaald (of was ie er toch over?? Ook in Delfzijl geen doellijntechnologie) In de tweede helft weet ik het zeker, er is een doelpunt op komst!: de bal komt goed op maat voor, de rappe linksvoor haalt uit, snel kijk ik om mij heen of er een Delfzijlster-moeder is waar ik het doelpunt mee kan vieren, (wat KIA-burger kan, kan ik ook!!!) maar tot ieders ontsteltenis pakt de uit de kluiten gewassen goalie de bal uit de hoek!! (of kon de bal nog wat verder in het hoekie??) Na 60 minuten is het dan toch over, en maken de Delfzijlsters hun tweede goal. In de laatst tien minuten nog twee maal. Beetje geflatteerd, maar dat onze tegenstander ver gaat komen in de race om het kampioenschap is wel zeker. Op weg naar huis blijkt al snel dat de grootste teleurstelling al plaats gemaakt heeft voor andere belangrijke (bij)zaken in het leven. Ging het voorheen in de auto over waar er gespeeld, gegamed, gevoetbald moest worden, bij de JO17 komen er andere gespreksonderwerpen naar voren. Vooral de gastspeler van B2 laat zich niet onbetuigd, en ik leer in korte tijd uitdrukkingen over niet mannelijke personen die ik maar niet aan het papier toe vertrouw. Zoon zit naast me en ik zie hem een paar keer mijn kant op kijken: hoop wel dat z’n gehoor wat minder is geworden, zie ik hem denken!!

Als de bal bij JO9 over de zijlijn gaat moet een intrap genomen worden, bij de JO11 is dit een indribbel, althans dat staat in jouw favoriete lectuur (treffer 1, 2017/2018 blz. 19). Zoon, die ook scheidsrechter is, wist te melden dat de (nieuwe) regels voor JO11 pas volgend jaar ingaan. Over JO7 staat niks gemeld, maar als jij spreekt over een inschiet, neem ik aan dat het een intrap is. Zou op zich niet vreemd zijn: in de JO7 een intrap, in de JO9 ook een intrap en vanaf de JO11 (in de toekomst) indribbelen. Vanaf de JO13 mogen de spelers dan ook hun handen gebruiken. Kan me voorstellen dat vooral Yanieck het lastig heeft met de intrap (inschiet). Denk dat het niet lang meer duurt dat hij bij je komt met de vraag of hij vervroegd naar de JO11 mag. Hoeft hij de bal niet naar een andere speler te schieten, maar kan hij direct aan een indrukwekkende solo beginnen. (iets met appel en boom ...) Ben blij dat ik je met dit moeilijke vraagstuk kon helpen Anne! Als je nog meer zaken hebt waar je graag een antwoord op wilt hebben: stel gerust vragen, we hebben binnenkort weer een uitwedstrijd en die jongens weten alles.....

Ik groet u,

Mets Elgersma
U bevindt zich hier: Start Jeugd Omlandia/GEO JO17-1 Verslagen Omlandia/GEO JO17-1